Kids


Eigenlijk ben ik nooit mijn innerlijk kind kwijt geraakt.
Soms was ze even uit het zicht, maar ze was nooit echt weg!

Ik heb veel geleerd van haar. Nieuwsgierig zijn naar het onbekende, open staan voor nieuwe ervaringen en met een open geest het leven begroeten. Soms zorgt deze aanpak voor botsingen met andere “volwassenen” in het dagelijks leven, maar na een paar keer mijn neus te hebben gestoten heb ik besloten 100% mijn eigen weg te blijven volgen. Een ander volgen is niet mijn ding. Ik ben niet zo volgzaam.
Iets dat ik duidelijk herken in onze dochters. Onze prachtige meiden zijn enthousiaste zielen vol van levenslust en ze betreden, allebei, hun nieuwe leven vol moed en vertrouwen in moeder Aarde, God (of hoe je de ons omvattende energie ook wilt noemen) en het aardse leven zelf. Ik ben zo gelukkig moeder te zijn van die twee creatieve zusjes.

Naast mijn liefde voor mijn dochters houd ik überhaupt veel van kinderen. Het is niet alleen de onschuld en de nieuwsgierigheid naar het leven, maar vooral het oprechte gedrag dat kinderen hebben waar ik zo dol op ben. Ze zijn geïnteresseerd of niet. Het is leuk of niet. Het is het één of het ander. Ze doen zich niet anders voor.

En dan is er nog iets dat ik geweldig vind aan creatieve volwassenen en kids; fantasie! Als ik iets kan dan is dat fantaseren. Ik heb vaak te horen gekregen dat het niet nuttig is voor volwassenen en ik zo spoedig mogelijk die onzinnigheid achter mij moest laten, maar het is een bron gebleken voor mijn creatieve werk, voor het oplossen van dagelijkse problemen, voor het blij maken van ongelukkigen en ga zo maar door. Fantasie prikkelt de ziel, inspireert de geest en laat het hart dansen.
Ik hou van fantasie. Ik hou van kinderen. En daarom maak ik zoveel voor kids.
Want uiteindelijk deel je het liefst met degene die er net zoveel van geniet als jijzelf.